علم و تکنولوژی

ابداع ایمپلنتی که نابودکننده تومور سرطان مغز است

ایمپلنت مغزی جدیدی که برای از بین بردن تومورهای مغزی طراحی شده است، از نور مادون قرمز برای تحریک نانوذرات موجود در دستگاه برای تولید گرما و از بین بردن تومورهای مرده استفاده می کند. ایمپلنت های جدید مغز این کار را در 15 درمان 15 دقیقه ای انجام می دهند.

به گزارش شفاف، این نوآوری توسط محققان دانشگاه استنفورد و به سرپرستی دکتر حامد آرامی ابداع شده و بین پوست و جمجمه جاسازی شده و دما را تا 5 درجه سانتی گراد افزایش می دهد که به گفته دانشمندان می تواند سلول های سرطانی را از بین ببرد. بدون آسیب رساندن به بافت مغز اطراف کافی است.

روش استفاده از گرما که گرما درمانی نامیده می شود، در حال حاضر برای درمان تومورها استفاده می شود، اما تاکنون فقط در حین جراحی استفاده می شود.

این ایمپلنت روی موش‌های مبتلا به تومور مغزی آزمایش شد و موش‌هایی که با این فناوری درمان شدند تا سه برابر بیشتر از حیواناتی که در مغزشان ایمپلنت وجود نداشت زنده ماندند.

تیم تحقیقاتی بر روی گلیوبلاستوما، سرطان تهاجمی که هر ساله بیش از 100000 آمریکایی را می کشد و به جراحی باز و به دنبال آن چندین دوره شیمی درمانی نیاز دارد، تمرکز کردند.

محققان یک حسگر با نانوذرات طلای ستاره‌ای و یک آنتن کوچک برای تبدیل سیگنال‌های الکتریکی به نور مادون قرمز نصب کردند که نانوذرات را برای تولید گرما فعال می‌کند و کل فرآیند را می‌توان به صورت بی‌سیم و از راه دور انجام داد.

حامد آرامی، سرپرست این پژوهش گفت: نانوذرات به ما کمک می‌کنند که فقط تومور را هدف قرار دهیم، بنابراین عوارض جانبی آن در مقایسه با شیمی‌درمانی و پرتودرمانی نسبتا کمتر خواهد بود. انرژی و طول موج نور را می‌توان برای اندازه‌ها و مکان‌های مختلف تومور در مغز تنظیم کرد.

این تیم در بیانیه ای اعلام کرد که ساختار و مقدار نانوذرات برای تولید مقدار مناسب گرما تنظیم شده است.

همانطور که گفته شد، موش های مبتلا به تومور مهاجم به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه کاشته شد و گروه دیگر کاشته نشد. هنگامی که نانوذرات فعال شدند، نه تنها موش ها آسیبی ندیدند، بلکه محققان دریافتند که نانوذرات در محل تومور باقی مانده و به بافت اطراف آسیبی نمی رساند.

موش های کاشته شده به مدت 15 روز هر روز به مدت 15 دقیقه تحت عمل جراحی قرار گرفتند و همه بدون نیاز به جراحی بهبود یافتند.

موش های تحت درمان با ایمپلنت بیشتر از موش های بدون ایمپلنت عمر کردند. آنها به طور متوسط ​​دو تا سه برابر بیشتر عمر کردند، اگرچه محققان هشدار دادند که مقایسه میزان بقای گونه های مختلف زنده با انسان دشوار است.

به گفته محققان، زمانی که این درمان جدید با شیمی درمانی ترکیب شد، موش ها عمر طولانی تری داشتند.

حامد آرامی می گوید: بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما اغلب دو تا سه سال پس از تشخیص زنده نمی مانند، زیرا امکان برداشتن کل تومور وجود ندارد و تومور می تواند به دارو یا پرتودرمانی مقاوم باشد. اکنون هدف ما ترکیب این روش با سایر درمان ها برای افزایش بقا است.

محققان پیش‌بینی می‌کنند زمانی که دستگاه آن‌ها برای بیماران انسانی آماده است، می‌توان از آن برای درمان در خانه بدون نیاز به چندین بار مراجعه به بیمارستان یا ایجاد اختلال در زندگی عادی بیمار استفاده کرد.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

دکمه بازگشت به بالا