علم و تکنولوژی

بزرگ‌ترین نقطه ضعف و محدودیت سیستم موشکی پاتریوت آمریکا / عکس

سامانه موشکی پاتریوت با نام کامل MIM-104 پاتریوت یک سامانه دفاع هوایی دوربرد ساخت شرکت Raytheon است که نزدیک به چهار دهه است که مورد استفاده قرار گرفته است. پاتریوت مخفف عبارت Phased Array Tracking Radar برای رهگیری اهداف است، به این معنی که از رادار برای شناسایی، رهگیری و سپس ارسال موشک به سمت اهداف متخاصم استفاده می کند. این سامانه پدافند هوایی ماژولار و بسیار قابل حمل است و هر واحد را می توان در کمتر از یک ساعت مستقر کرد. این موشک برای اولین بار در سال 1982 مستقر شد و انتظار می رود که با حملات مقابله کند.حملات بزرگ و بزرگ توسط هواپیماهای شوروی و پیمان ورشو.

به گفته سازنده و مقامات نظامی آمریکا، پاتریوت توانایی شناسایی و رهگیری 100 هدف هوایی به طور همزمان و 9 تهدید را به طور همزمان دارد و می تواند هواپیما، موشک های کروز و موشک های بالستیک کوتاه برد را شلیک کند. سامانه موشکی پاتریوت اولین تجربه میدان نبرد خود را در جنگ خلیج فارس در سال 1991 داشت که در برابر موشک های اسکاد عراقی مورد استفاده قرار گرفت و بار دیگر در حمله به عراق در سال 2003 مورد استفاده قرار گرفت. اخیراً پس از استفاده نیروهای عربستان سعودی و ارتش امارات از آن برای دفاع در برابر موشک های حوثی، این سامانه در یمن نیز مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه سامانه پدافند هوایی پاتریوت در ابتدا برای مقابله با جت های جنگنده طراحی شده بود، اما تا کنون فقط یک هواپیما را سرنگون کرده است، یک جنگنده سوخو 24 سوریه که توسط ارتش اسرائیل سرنگون شده است. پاییز 2014.

این سامانه پدافند هوایی به کشورهای تایوان، کره جنوبی، مصر، آلمان، یونان، ژاپن، لهستان، مراکش، کویت، هلند، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و اسپانیا فروخته شده است و برخی از این سامانه ها همچنان در برخی سامانه ها مورد استفاده قرار می گیرند. کشورهای اروپایی. تبدیل شد. از نقاط قوت سامانه پدافند هوایی پاتریوت می توان به زمان واکنش کوتاه، قابلیت حمله به چندین نقطه در زمان، همچنین حرکت در مناطق مرتفع و مقاومت در برابر تداخل الکترونیکی اشاره کرد. برد راداری این سامانه پدافند هوایی به 100 کیلومتر می‌رسد، اما میانگین برد موشک‌های آن‌ها 15 تا 22 کیلومتر و ارتفاع آن‌ها تا 24 کیلومتر است. حداقل مدت پرواز هر موشک 9 ثانیه و حداکثر 3 دقیقه و 30 ثانیه خواهد بود.

سامانه پدافند هوایی پاتریوت چه موشکی شلیک می کند؟

سامانه موشکی پاتریوت در واقع از سه نوع موشک PAC-3، MSE و GEM (PAC-2) استفاده می کند. موشک PAC-3 یک موشک میان برد و ارتفاع کم تا متوسط ​​است که برای پرتاب موشک های بالستیک بهینه شده است. MSE در واقع نسخه پیشرفته تری از موشک PAC-3 است و ارتفاع تماس نسبت به نسل قبلی خود افزایش یافته است و موشکی قدرتمند است که می تواند انواع اهداف را از موشک های بالستیک گرفته تا موشک های بالستیک مورد اصابت قرار دهد.

بزرگترین ضعف و محدودیت سامانه موشکی پاتریوت آمریکایی / عکس

موشک GEM بیشترین برد را در بین سه موشک دارد و می تواند تهدیدات از ارتفاع پایین تا ارتفاع بسیار بالا را مورد حمله قرار دهد. هنوز مشخص نیست که آیا این موشک ها به اوکراین عرضه می شود یا خیر، اما با 3 نوع موشک در اینجا، هواپیمای پاتریوت می تواند تقریباً با تمام تهدیدات هوایی که سامانه پدافند هوایی اوکراین دریافت می کند، به ویژه موشک های هدایت شونده سطح پایین مقابله کند. در حالی که پهپاد کالیبر یا کامیکازه روسیه که کشورهای غربی و اوکراین ادعا می کنند در میان ایرانیان شاهد 136 نفر است.

سیستم آتش دفاعی پاتریوت چگونه استفاده می شود؟

هر سامانه دفاع موشکی پاتریوت مجهز به این سامانه پدافند هوایی برای پرتاب موشک است که شامل یک سامانه موشکی سوار بر کامیون با 8 موشک است که هر کدام می تواند تا 4 موشک رهگیر را پشتیبانی کند. هر واحد متشکل از دو دیزل ژنراتور است که 300 کیلووات نیرو برای تامین انرژی سیستم، و همچنین یک مجموعه AN/MPQ-65A، شش تا هشت پرتاب کننده موشک، یک آنتن رادیویی و یک ایستگاه کنترل درگیری (ECS) تشکیل می‌دهد. شامل ایستگاه کنترل درگیری است که در آن اپراتور می‌نشیند، رادارها را رصد می‌کند، تهدیدهای احتمالی را زیر نظر می‌گیرد و در صورت لزوم دستورات پرتاب را برای سیستم صادر می‌کند. در حال حاضر ارتش آمریکا دارای 18 گردان موشکی هدایت شونده پاتریوت با 50 واحد از این سامانه پدافند هوایی است که در مجموع 1200 موشک ضد موشک وجود دارد. در حال حاضر هزینه هر سامانه موشکی 3 تا 4 میلیون دلار و هزینه موشک 10 میلیون دلار است.

این قسمت از سامانه پاتریوت را می توان در فاصله ای از ایستگاه تیر قرار داد که در صورت حمله موشکی و تهدیدات دشمن به خود سامانه پدافند هوایی از انهدام آن جلوگیری می کند. هر ایستگاه پرتاب شامل قالبی است که روی یک بالابر هیدرولیک نصب شده است. سیستم پرتاب می تواند به 4 موشک GEM، 12 موشک MSE یا 16 موشک PAC-3 مجهز شود. هر پرتابگر می تواند انواع این سه موشک را داشته باشد که با توجه به ماهیت تهدید هوایی تعیین می شود. سامانه پاتریوت با هشت پرتابگر بسته به نوع و توانایی تهدید می تواند حداقل 32 موشک یا حداکثر 128 موشک را حمل کند.

بزرگترین نقاط ضعف و محدودیت های سامانه پدافند هوایی پاتریوت چیست؟

اگرچه پاتریوت نسبت به سامانه پدافند هوایی اس-300 روسیه برتری دارد، اما همچنان نقاط ضعفی دارد. اثرات زمین‌های کوهستانی و انحنای زمین می‌تواند توانایی رادار سامانه پدافند هوایی پاتریوت را برای شناسایی اهدافی با سقف پرواز کوتاه مانند پهپادها و موشک‌های کروز محدود کند. موشک این سامانه به خودی خود بسیار گران است و بیش از 3 میلیون دلار قیمت دارد. در حالی که در نگاه اول چشم انداز استفاده از یک موشک 3 میلیون دلاری برای سرنگونی یک پهپاد 20 تا 50 هزار دلاری چندان منطقی نیست، جایگزینی برای عبور پهپاد از شبکه برق اوکراین و شرایط بدتر برای غیرنظامیان در این کشور است. مبارزه شد. Raytheon مدعی است که سامانه پاتریوت از سال 2015 تاکنون 150 موشک بالستیک را رهگیری کرده است، اگرچه میزان موفقیت این سامانه همیشه مورد بحث بوده است.

5858

دکمه بازگشت به بالا