علم و تکنولوژی

تعریق بیش از حد دست ها و درمان های مربوط به آن

تعریق بیش از حد، شدید و غیرقابل کنترل، هیپرهیدروزیس نامیده می شود. عرق یک محلول نمکی ملایم است که توسط غدد آکرین تولید می شود. غدد آکرین در سراسر بدن یافت می شوند، اما این غدد در کف دست و پا بزرگتر هستند (حدود 700 غده در هر متر مربع).

هیپرهیدروزیس کف دست و کف پا

چه کسانی به هایپرهیدروزیس مبتلا می شوند؟

طبق آمار، 1 تا 3 درصد از جمعیت آمریکا از هیپرهیدروزیس رنج می برند و شروع این عارضه تقریباً همیشه از دوران کودکی یا نوجوانی شروع می شود. هایپرهیدروزیس می تواند ارثی باشد و گزارش شده است که به ویژه در ژاپنی ها شایع است. هیپرهیدروزیس ثانویه کمتر شایع است و در هر سنی ممکن است رخ دهد.

علل هایپرهیدروزیس چیست؟

هیپرهیدروزیس اولیه در نتیجه عملکرد بیش از حد مراکز تنظیم کننده حرارت بدن در هیپوتالاموس مغز ظاهر می شود و به دنبال دستور تعریق از طریق سیستم عصبی سمپاتیک به غدد عرق منتقل می شود.

برخی از دلایل اصلی تغییر دمای بدن و تحریک تعریق عبارتند از:

  • هوای گرم
  • ورزش
  • تب
  • اضطراب و استرس
  • غذاهای تند مصرف کنید

علل هیپرهیدروزیس موضعی ثانویه عبارتند از:

  • نوروپاتی ادراری و تمپورال (هیپرهیدروزیس ناشی از محرک های چشایی)
  • سکته
  • آسیب نخاعی
  • آسیب به عصب محیطی، که ممکن است با بی حسی پوست یا اختلالات حسی همراه باشد.
  • جراحی سمپاتکتومی
  • بیماری نوروپاتیک
  • تومور در روده بزرگ
  • اختلال اضطراب مزمن

علل هیپرهیدروزیس ثانویه عبارتند از:

  • چاقی
  • دیابت
  • دوره های قاعدگی
  • تیروئید بیش از حد
  • اختلالات قلبی عروقی
  • تنفس از کار افتاد
  • سایر تومورهای غدد درون ریز، از جمله فئوکروموسیتوم
  • بیماری پارکینسون
  • سرطان پروستات هوچکین
  • داروها: الکل، کافئین، کورتیکواستروئیدها، مهارکننده های کولین استراز، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین، نیکوتین آمید و مواد افیونی.

علائم بالینی هیپرهیدروزیس چیست؟

هیپرهیدروزیس ممکن است موضعی یا عمومی باشد.

  • در هیپرهیدروزیس موضعی، تعریق بیش از حد می تواند در زیر بغل، کف دست، پا، صورت یا سایر قسمت های بدن رخ دهد.
  • هیپرهیدروزیس رایج بخش بزرگی از بدن یا کل بدن را تحت تاثیر قرار می دهد.

هیپرهیدروزیس ممکن است اولیه یا ثانویه باشد.

هیپرهیدروزیس اولیه

  • از کودکی یا نوجوانی شروع می شود.
  • ممکن است یک عمر طول بکشد یا با افزایش سن بهبود یابد.
  • سابقه خانوادگی (وراثت) ممکن است نقش داشته باشد.
  • به طور مساوی روی زیر بغل، کف دست یا کف پا تاثیر می گذارد.
  • تعریق اغلب در شب فروکش می کند و در خواب ناپدید می شود.

هیپرهیدروزیس ثانویه

  • کمتر از هیپرهیدروزیس اولیه.
  • تعریق معمولاً یک طرفه، نامتعادل یا عمومی است.
  • ممکن است در شب یا هنگام خواب رخ دهد.
  • ناشی از شرایط غدد درون ریز و بیماری یا آسیب عصبی یا دارو.

تعریق زیاد چه تاثیری بر زندگی فرد دارد؟

هیپرهیدروزیس یا تعریق بیش از حد می تواند فرد را بسیار خجالت زده و در فعالیت های روزانه او اختلال ایجاد کند.

هایپرهیدروزیس زیر بغل

هایپرهیدروزیس زیر بغل

هیپرهیدروزیس کف دست

  • دستهای خیس دائم به افراد کمک می کند تا دیگران را از دست ندهند.
  • باعث ایجاد لکه روی کاغذ یا لباس می شود.
  • تعریق زیاد کاغذ را هنگام نوشتن کثیف می کند.
  • باعث آسیب به دستگاه های الکترونیکی مانند لپ تاپ و تاچ پد می شود.
  • دست اغلب دچار بثورات پوستی به نام پومفولیکس می شود.

هایپرهیدروزیس کف پا

  • تعریق زیاد روی کف پا تاثیر می گذارد.
  • بوی نامطبوع پا.
  • کفش های شکسته
  • پاها اغلب زگیل های ملتهب به نام پومپلیکس هستند.
  • پاها در معرض خطر عفونت قارچی به نام tinea pedis و عفونت باکتریایی به نام کراتولیز حفره ای هستند.

هایپرهیدروزیس چگونه تشخیص داده می شود؟

هیپرهیدروزیس اغلب از نظر بالینی تشخیص داده می شود. آزمایش‌ها و آزمایش‌هایی برای تعیین علت زمینه‌ای هیپرهیدروزیس که برای هیپرهیدروزیس اولیه ضروری نیست، انجام می‌شود. محل دقیق هیپرهیدروزیس موضعی را می توان با حداقل آزمایش تعیین کرد.

  • ید (که به رنگ نارنجی است) روی پوست مالیده می شود و در دمای اتاق خشک می شود.
  • سپس نشاسته (سفید) به ید اضافه می شود.
  • لکه های عرق با تغییر رنگ ترکیب به آبی تیره یا سیاه مشخص می شوند.

تست‌های تشخیصی که برای تشخیص هیپرهیدروزیس عمومی ثانویه انجام می‌شود به سایر شرایط بالینی فرد بستگی دارد، اما آزمایش‌های زیر عمدتاً برای تشخیص استفاده می‌شوند:

  • آزمایش گلوکز خون / آزمایش هموگلوبین گلیکوزیله
  • آزمایش عملکرد تیروئید

هایپرهیدروزیس چگونه درمان می شود؟

اقدامات کلی

  • لباس های گشاد، ضد لک و ضد افسردگی بپوشید.
  • به محض اینکه عرق کردید لباس و کفش خود را عوض کنید.
  • استفاده از جوراب های نقره ای یا الیاف مسی می تواند خطر عفونت و بوی بد پا را کاهش دهد.
  • برای کفش های خود از کفی های عایق رطوبت استفاده کنید و مرتب آن ها را تعویض کنید.
  • از ماشین لباسشویی غیر صابونی استفاده کنید.
  • پس از استحمام، نشاسته ذرت را روی پایه قرار دهید.
  • از خوردن غذاها و نوشیدنی های حاوی کافئین خودداری کنید.
  • از مصرف هر گونه دارویی که هیپرهیدروزیس را بدتر می کند خودداری کنید.
  • از کرم ها و لوسیون های ضد تعریق استفاده کنید.

داروی سردرد

  • دئودورانت ها به عنوان عطر یا ضد عفونی کننده برای پوشاندن بوی نامطبوع عرق استفاده می شوند و به خودی خود نمی توانند تعریق را کاهش دهند.
  • ضد تعریق ها حاوی 10 تا 25 درصد نمک آلومینیوم هستند که برای کاهش تعریق استفاده می شود. برای کاهش تعریق، نمک های آلومینیوم موثرتر از کلرید آلومینیوم هستند.
  • آنتی کولینرژیک های خاص مانند گلیکوپیرولات و ژل اکسی بوتینین در کاهش تعریق موثر هستند. استفاده از لباس گلیکوپیرونیم توزیلات (Qbrexza.) برای کاهش هیپرهیدروزیس زیر بغل در بزرگسالان و کودکان 9 سال و بالاتر توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) در ژانویه 2018 تایید شد. پودر آنتی کولینرژیک دیفانیل 2% همچنین می تواند برای کاهش تعریق
  • ضد تعریق ها به شکل کرم، اسپری آئروسل، خمیر، رول صابون، دستمال مرطوب، پودر و ژل موجود است.
  • همچنین برخی از آنتی بیوتیک ها وجود دارند که می توانند در قسمت های مختلف بدن مانند زیر بغل یا صورت، دست ها و پاها استفاده شوند.
  • بهتر است بعد از حمام سرد و قبل از خواب، پس از خشک شدن پوست از آنتی بیوتیک استفاده کنید.
  • قبل از شروع ورزش، ناحیه مورد نظر را با آنتی بیوتیک بشویید.
  • در صورت لزوم، می توانید یک بار در هفته یا هر روز از لوسیون استفاده کنید.
  • اگر استفاده از آنتی بیوتیک باعث تحریک پوست شد، می توانید برای مدت کوتاهی از کرم هیدروکورتیزون استفاده کنید.

دستگاه های یونتوفورز

  • دستگاه های یونتوفورزیس برای درمان هایپرهیدروزیس کف دست، کف پا و زیر بغل استفاده می شود.
  • این دستگاه هم از کابل و هم باتری استفاده می کند.
  • در این درمان، ناحیه تحت تأثیر هیپرهیدروزیس در خانه غوطه ور می شود و برای نتیجه بهتر می توان مهارکننده های کولینرژیک مانند گلیکوپیرونیوم بروماید را به آب اضافه کرد.
  • در طی این درمان، جریان الکتریکی ملایمی به مدت 10 تا 20 دقیقه از پوست عبور می کند.
  • این درمان را می توان روزانه به مدت چند هفته اعمال کرد و به تدریج تعداد درمان ها را کاهش داد.
  • یونتوفورزیس ممکن است باعث درد و ناراحتی، تحریک پوست و پوست آلرژیک شود.
  • اثربخشی درمان مستلزم تکرار طولانی مدت درمان است.
  • برای همه موثر نیست

داروهای خوراکی

داروهای آنتی کولینرژیک خوراکی

  • این داروها شامل 15-30 میلی گرم در روز تا 3 وعده در روز، اکسی بوتینین 2.5-7.5 میلی گرم در روز، بنزتروپین، گلیکوپیرولات (مورد تایید نیست).
  • مصرف این داروها باعث خشکی دهان و در موارد نادر سرگیجه، یبوست، سرگیجه و تپش قلب و سایر عوارض می شود.
  • افراد مبتلا به گلوکوم یا بی اختیاری ادرار نباید از این داروها استفاده کنند.
  • تجویز این داروها در بیماران مسن باید با احتیاط انجام شود. زیرا مصرف این داروها در افراد مسن ممکن است خطر عوارض جانبی مانند زوال عقل را افزایش دهد.
  • داروهای آنتی کولینرژیک خوراکی ممکن است با سایر داروها تداخل داشته باشند.

مسدود کننده های بتا

  • بتا بلوکرها اثرات فیزیکی استرس و هورمون های اضطراب را کاهش می دهند
  • مصرف این داروها ممکن است آسم یا بیماری عروق ویروس کرونا قلب را بدتر کند.

مسدود کننده های کانال کلسیم، داروی آگونیست آلفا آدرنرژیک (کلونیدین)، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و داروهای ضد اضطراب ممکن است برای برخی از بیماران موثر باشند.

تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس).

  • تزریق سم بوتولینوم برای هیپرهیدروزیس زیر بغل تایید شده است.
  • تزریق بوتاکس باعث کاهش یا توقف تعریق به مدت 3 تا 6 ماه می شود.
  • از تزریق سم بوتولینوم می توان برای هایپرهیدروزیس موضعی در نواحی دیگر مانند کف دست نیز استفاده کرد.
  • اثربخشی ژل سم بوتولینوم برای هیپرهیدروزیس در حال بررسی است.

جراحی برای برداشتن غدد عرق جانبی

عرق زیر بغل را می توان تحت چندین روش تحت بی حسی موضعی از بین برد.

  • لیپوساکشن تامسون (برای ساکشن و برداشتن غدد عرق)
  • جراحی غدد لنفاوی زیر جلدی (تخریب غدد عرق)
  • گرمایش مایکروویو (با استفاده از دستگاه MiraDry® تایید شده توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده – FDA در سال 2011).
  • کاشت لیزر زیر جلدی با لیزر Nd-YAG.
  • سونوگرافی میکرو متمرکز با شدت بالا (HIFU) (در مرحله آزمایشی).
  • جراحی شامل بریدن پوست و برداشتن غدد عرق است. اگر ناحیه تحت درمان بزرگ باشد، از برش پوست استفاده می شود.
  • استفاده از اعصاب برای تحریک اعصاب مرتبط با غدد عرق نیز در برخی موارد استفاده می شود.

سمپاتکتومی

با برداشتن عصب سمپاتیک از عمل جراحی با سمپاتکتومی آندوسکوپی توراسیک (ETS)، تعریق صورت (گانگلیون T2) یا زیر بغل (گانگلیون T4 و T3) کاهش می یابد، اما این جراحی به دلیل خطرات و عوارض احتمالی امکان پذیر است. فقط برای کسانی انجام می شود که به شدت تحت تأثیر هیپرهیدروزیس قرار گرفته اند.

  • هیپرهیدروزیس ممکن است در 15 درصد موارد رخ دهد.
  • سمپاتکتومی اغلب باعث گرمی و خشکی ناخواسته پوست می شود.
  • هیپرهیدروزیس در سایر قسمت های بدن در 50 تا 90 درصد بیماران رخ می دهد که از این تعداد 2 درصد به هایپرهیدروزیس متوسط ​​مبتلا می شوند. از نظر آماری، بروز چنین مواردی پس از سمپاتکتومی گانگلیونی T4 در مقایسه با سمپاتکتومی گانگلیونی T2 کمتر است.
  • عوارض جدی سمپاتکتومی شامل سندرم هورنر، پنوموتوراکس ثانویه (در 10 درصد موارد)، پنومونی و درد مداوم (در کمتر از 2 درصد موارد) است.

جراحی سمپاتکتومی کمری برای هایپرهیدروز پاها توصیه نمی شود، زیرا این جراحی ممکن است با عملکرد جنسی فرد تداخل داشته باشد.

پیش آگهی کلی برای درمان هیپرهیدروزیس چیست؟

هیپرهیدروزیس موضعی در ابتدا با افزایش سن بهبود می یابد. درمان هیپرهیدروزیس عمومی ثانویه به علت آن بستگی دارد.

درمان مداوم هیپرهیدروزیس

چندین پروژه تحقیقاتی برای یافتن درمان‌های ایمن‌تر و مؤثرتر برای هیپرهیدروزیس در حال انجام است. این درمان ها عبارتند از:

  • DRM04 اختصاصی آنتی کولینرژیک)
  • ترکیب اکسی بوتینین و پیلوکارپین (برای مقابله با اثرات نامطلوب آنتی کولینرژیک، اکسی بوتینین THVD-102)

گزارش تبلیغات

دکمه بازگشت به بالا