عمومی

شهر حیرت‌انگیز «مایا»ها – تکنونامه

شهر باستانی «تیکال» که در بخشی از «گواتمالا» قرار دارد، یکی از مکان های تاریخی شگفت انگیزی است که پس از قرن ها ساختمان های هرمی شکل در آن باقی مانده است.

به گزارش تکنونامه، به نقل از علم زنده، «تیکال» شهر باستانی «مایاها» امروز در گواتمالا (آمریکای مرکزی) قرار دارد و بین سال های 600 قبل از میلاد تا 900 پس از میلاد رونق داشته است. «تیکال» در ابتدا مجموعه ای از روستاهای کوچک بود، اما به مرور زمان به یکی از شهرهای بزرگ تمدن «مایا» تبدیل شد و ده ها هرم بزرگ در آن ساخته شد. هر بار دو هرم یکسان ساخته می شد که در هر طرف پلکانی قرار داشت.

این شهر در ابتدا با نام تیکال شناخته نمی شد و مردم این شهر را به نام موتل می شناسند که در مرکز امپراتوری قدرتمند مایا قرار داشت.

مساحت «تیکال» در دوران اوج، مانند سال های 682 تا 909 پس از میلاد، به بیش از 130 کیلومتر مربع افزایش یافت. از جمعیت این شهر اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما تخمین زده می شود که در زمانی که «تیکال» در اوج قدرت بود، بین ۴۵ تا ۶۲ هزار نفر در این شهر زندگی می کردند. بدین ترتیب «تیکال» به یکی از بزرگترین شهرهای منطقه تبدیل شد.

بر اساس نتایج تحقیقی که در سال 1391 منتشر شد، اهالی یک سیستم مدیریت آب برای معیشت مردم ایجاد کرده اند که مقدار زیادی است و در دوره کمبود آب باران، آب مورد نیاز مردم را تامین می کند. این سیستم شامل سدها و مخازن آب و سیستم های تصفیه آب می باشد. این سیستم حدود 1000 سال یعنی تا زمان سقوط تیکال مورد استفاده قرار گرفت.

ساکنان «تیکال» مانند ساکنان دیگر شهرهای تمدن «مایا» از سیستم نوشتاری استفاده می کردند که با کنده کاری نمادها بر روی سنگ ها و مواد شکسته مانند پوست درختان ایجاد می شد. محققان موفق به رمزگشایی این سیستم نوشتاری شده اند. این نوشته ها در کنار آثار تاریخی، اطلاعات زیادی از گذشته «تیکال» به دست می دهد.

اهرام دوقلو

تیکال به خاطر اهرام متعددش معروف است. پروژه بلندپروازانه ساخت هرم تا حدی بر اساس تقویم معروف «مایاها» است. فرمانروایان این شهر در پایان هر دوره 20 ساله ساختمان هایی شامل دو هرم مشابه ساخته اند. بالای تمام این اهرام به صورت سقفی مسطح ساخته شده است. تا به امروز، باستان شناسان 9 مورد از این هرم های دوقلو را در تیکال کشف کرده اند. گمان می رود روند ساخت این مجموعه ها تا زمان سقوط شهر ادامه داشته است.

معبد تیکال

شهر شگفت انگیز مایاها

“اولین معبد”

فرمانروای «تیکال» علاوه بر اهرام دوقلو، یک معبد هرمی نیز ساخت. بیشتر این بناها برای دفن حاکمان استفاده می شود. دو تا از این بناها که امروزه با نام های «معبد اول» و «معبد دوم» شناخته می شوند در مرکز شهر و روبروی یکدیگر ساخته شده اند. میدان بزرگ «تیکال» نیز در مقابل این دو بنا قرار دارد.

“نخستین معبد” که به “معبد ببر بزرگ” نیز معروف است در سال 730 پس از میلاد ساخته شد. این ساختمان تا 13 طبقه ساخته شده است. یک راه پله به اتاقی نه طبقه بالاتر از کف سنگی منتهی می شود. بر روی دیوارهای این بنا، تصویر حاکم «جاسو کان کاویل» که این معبد برای او ساخته شده، حک شده است. در سال 1959 باستان شناسان مقبره این حاکم را در داخل «معبد اول» کشف کردند. اشیای قیمتی نیز در این مقبره قرار داده شده است.

شهر شگفت انگیز مایاها

“معبد دوم”

هرم جلوی «معبد اول» را «معبد دوم» یا «معبد نقاب» می نامند. اعتقاد بر این است که این معبد برای همسر حاکم ساخته شده است. محققان بر این باورند که این زن متعلق به شهری بوده که در 30 کیلومتری تیکال قرار دارد و ازدواج او با حاکم تیکال منجر به ایجاد اتحادیه سیاسی بین این دو شهر شده است. این هرم حدود 38 متر ارتفاع دارد و سه طبقه دارد. در تالار ساخته شده بر فراز این هرم، تصویر زنی که گمان می رود همسر حاکم شهر باشد در چوب حک شده است.

آکروپلیس شمالی

شهر شگفت انگیز مایاها

در شمال این دو معبد منطقه ای به نام «آکروپلیس شمالی» وجود دارد. این منطقه دارای معابد هرمی و مقبره های سلطنتی است و به عنوان گورستانی برای دفن اولین فرمانروایان تیکال استفاده می شده است. «جان مونتگومری» محققی که به طور خاص در مورد تمدن «مایا» تحقیق کرده است، این منطقه را معادل «دره پادشاهان» در مصر باستان نامیده است.

شکل گیری “آکروپلیس شمالی” بین سال های 350 قبل از میلاد تا 200 قبل از میلاد آغاز شد و چندین بار در طول تاریخ بازسازی شد.

کاخ تیکال

شهر شگفت انگیز مایاها

کاخ شهر به «آکروپلیس مرکزی» نیز معروف است و در جنوب «معبد اول» و «معبد دوم» قرار دارد. این کاخ مانند «آکروپلیس شمالی» به مرور زمان تغییر کرد و گسترش یافت.

این سایت حداقل از زمان سلطنت Chak Tok Ich’aak I، که حدود دو دهه در حدود سال 375 پس از میلاد حکومت کرد، مورد استفاده قرار گرفته است. کاخ او ساختمانی تقریباً ساده با دو پلکان در شرق و غرب است و نیمکت‌های سنگی برای آن ساخته شده است. با گذشت زمان این کاخ به یک مجموعه تبدیل شد.

پایان تیکال

تیکال و بیشتر قلمرو مایاها در حدود سال 900 پس از میلاد سقوط کردند، با این حال، برخی از شهرها مانند چیچن ایتزا، که در 400 کیلومتری تیکال قرار دارد، برای قرن ها پر رونق باقی ماندند. دلیل کاهش هنوز هم مورد بحث است، به نظر می رسد خشکسالی ناشی از جنگل زدایی نقش عمده ای در زوال این شهر داشته است. ممکن است آلودگی در کاهش تیکال نقش داشته باشد.

در انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا