علم و تکنولوژی

ما هنوز هم ماسک می‌زنیم

من در آی سی یو پرستار هستم و در این مدت چهار بار به کرونا مبتلا شدم، زمان سختی است و بعد از چندین بار ابتلا می گویند شما دوباره مبتلا می شوید و نیروی جایگزینی نداریم و بعد از سه روز استراحت کنید، باید به بیمارستان برگردید. “اگر بسیاری از مردم امروز ماسک های خود را برداشته اند، ما هنوز ماسک زده ایم.”

به گزارش تکنونامه ایران او نوشت: «نسیم خنک بهاری به شاخه‌های درختان حیاط بیمارستان رسید، برگ‌های زرد مثل باران بر زمین می‌وزیدند. چند بیمار از پشت پنجره به برگ‌ها نگاه می‌کنند و دو پرستار با چرخ دستی یک بیمار را به بخش برمی‌گردانند. در روز کرونا دیگر خبری از سروصدا نیست. انگار همین دیروز بود صعود چشمگیر بیمارستان مسیح دانشوری از تپه جای سوزن زدن نیست. سرفه ها قطع نشد و بسیاری از پرستاران با آژیر تمام آمبولانس ها از اورژانس بیرون دویدند. روزی که همه جا بوی مرگ می دهد و همه از ترس ابتلا به کرونا از یکدیگر فاصله می گیرند. خبر جان باختن کادر درمانی و قرنطینه ای این شهر و آمار فوتی ها خبرساز شده و همه نگرانند که آیا این روزهای سیاه به پایان می رسد یا خیر. فداکاری پرستاران و روحیه قوی آنها در بیمارستان باعث دلگرمی همه شد. مردم در تشییع جنازه آن مرحوم با لبخند شادی کردند و اشک ریختند.

متین محمدی آهی کشید و گفت این یادگار دوران کروناست. او چهار بار به کووید-۱۹ مبتلا شد و پس از چند روز برای پرستاری از بیماران به بیمارستان بازگشت. وی با بیان اینکه دو سال کرونا روح و جسم بسیاری از پرستاران را تحت تاثیر قرار داده است، گفت: من نیز مانند بسیاری از آنها دچار تنگی نفس هستم. متین پرستار بخش ICU بیمارستان مسیح دانشوری است. جایی که نامش در روزهای تاریک کرونا بر سر زبان هاست و تصویر بیمارانی که به کمک کپسول های اکسیژن در حیاط بیمارستان به سختی نفس می کشند در ذهن بسیاری باقی مانده است.

متین از وعده های عملی نشده مسئولان به ستوه آمده بود. وی گفت: در زمان شیوع کرونا، کادر پزشکی در خط مقدم جبهه قرار می‌گیرند تا شاهد مرگ عزیزانمان نباشیم، روزی که همه از یکدیگر دور هستند، به سراغ بیماران مبتلا به کووید 19 می‌رویم. من پرستار آی سی یو هستم و در این مدت چهار بار مبتلا شدم زمان سختی است و بعد از عفونت های زیاد می گویند دوباره مبتلا می شوید و نیروی جایگزین نداریم و بعد از سه روز استراحت باید بروید. اگر امروز بسیاری از مردم ماسک های خود را برداشته اند، ما هنوز ماسک می زنیم.

روز پرستار یادبودی از فداکاری همکارانی است که در این راه کشته شدند. با تلاش و همت کادر درمانی و واکسیناسیون گسترده علیه کرونا. در ایام کرونا، با وجود اینکه تمام بخش‌های بیمارستان به بیماران کرونا اختصاص دارد، هنوز تخت خالی نداریم، اما امروزه ماهانه یک یا دو بیمار کووید ۱۹ در بیمارستان بستری می‌شوند. دو سال از شیوع ویروس کرونا و استرس و فشار کاری زیاد بر روح و روان پرستاران تأثیر منفی می گذارد. با این حال سعی کردیم با لبخند و حوصله از بیماران مراقبت کنیم.قدیمی. مسئولان قول های زیادی به ما دادند اما بعد از فروکش کردن ویروس کرونا به هیچ یک از وعده های خود عمل نکردند. یکی از آنها بحث نرخ مالیات خدمات پرستاری است که تصویب شد اما فقط 30 درصد پرداخت شد و مابقی گزارش نشد. ما از این موضوع گلایه داریم و امیدوارم رئیس جمهور به این موضوع ورود کند. آن زمان هم قول افزایش حقوق دادند که محقق نشد. تنها چیزی که از کرونا برای ما باقی مانده، اثرات فیزیکی آن است.

غلامرضا گوگونانی، پرستار بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) فریدونشهر اصفهان گفت: در حال حاضر خبر قرنطینه ووهان و شانگهای چین دوباره ما را نگران می کند و در خط مقدم مبارزه با کرونا و درمان بیماران قرار داریم. بیماران و ما بیش از دیگران آرزو می کنیم که دیگر آن روزهای سیاه تکرار نشود.دو سال از کرونا برای ما 10 سال گذشته است.چند روز پیش من با دیدن اخبار و فیلم های قرنطینه در بسیاری از شهرهای چین نگرانی ایجاد می کنم. .

در سال 2018، نام چین و شهر ووهان در صدر اخبار قرار دارد و ویروس کرونا که Horror زودتر از آنچه فکر می‌کردیم وارد ایران شده است. در شهر کوچکی مثل فریدونشهر که تخت‌های بیمارستانی زیادی ندارد، تعداد زیادی از بیماران کرونایی به یکباره به بیمارستان مراجعه می‌کنند. ما برای چنین بحرانی آماده نیستیم. کادر درمانی بیمارستان در حد توان جان خود را فدا کردند. در آن زمان اطلاعات زیادی در مورد این ویروس وجود نداشت و ما فقط سعی می کردیم با هر وسیله ای که فکر می کردیم بیماران را از مرگ نجات دهیم. پرستاران به فکر خود نبودند و به همین دلیل بسیاری از آنها مبتلا شدند و برخی از آنها مردند. دو سال کرونا بر اخلاق پرستاران تاثیر منفی دارد. دو سال دوری از خانواده و نرفتن به مرخصی و استرس در محل کار تاثیر بدی داشت اما خدا را شکر این کابوس تمام شد.

بیمارستان ما آی سی یو ندارد و با آمبولانس بیماران را به اصفهان می فرستادیم. همه تخت ها پر است و بیماران جدید را در راهرو پذیرش می کنیم. همان روز مبتلا شدم و 10 روز در آی سی یو بستری شدم. هر پرستار مبتلا بود، دیگران باید جای او را می گرفتند و پس از مدتی درمان، به بیمارستان برمی گشتیم. همه نگران هستند و هر بار که خبر فوت یک پرستار یا مرگ یک بیمار را می شنویم، دلمان می لرزد. هیچ مسافرتی نداریم و در عین حال باید از خانواده خود دور باشیم.

غلامرضا با تزریق سرم به یک بیمار با لبخند ادامه داد: انشاءالله دیگر آن روز برنمی گردد، بعد از واکسیناسیون گسترده الحمدلله شرایط تغییر کرده و مردم از این ویروس مصون هستند، روزهای پرستاری در سال های 1399 و 1400 است. تلخی برای کادر پزشکی ما خلاء همکاران را بیش از پیش احساس می کنیم.البته هنوز ویروس کرونا تمام نشده است و بیماران مشکوک به کووید-19 – هرچند کم هستند – وارد بیمارستان ما شده اند اما خدا را شکر مرگ و میر آن بسیار کاهش یافته است.”

در اوج کرونا، متصدی بیمارستان مسیح دنشوری مدام نام مریم سمیعی نژاد را صدا می کرد تا سریعتر به ایستگاه پرستاری برسند. وی گفت: بیمارستان مسیح دنشوری یک مرکز تنفسی است و از ابتدای بهار تاکنون بیماران زیادی با شیوع آنفلوآنزا به اینجا مراجعه کرده اند. وی همچنین اثرات روحی و روانی دوران کرونا را بیش از عوارض جسمی دانست و گفت: بسیاری از کارکنان پزشکی از نظر قلبی و گوارشی مشکل دارند، این عوارض جسمی روح آنها را نیز تحت تاثیر قرار می دهد و من دومین پرستاری بودم که در این سال به این بیماری مبتلا شدم. بیمارستان در روزهای اپیدمی کرونا سال ها پیش با اپیدمی کرونا با بیماران مبتلا به آنفلوآنزای H1N1 برخورد کردیم و مرگ این بیماران کمتر از کرونا نیست، اما وحشت ناشی از این ویروس ناشناخته انسان را روانی می کند. ورشکسته

در روزهای اولیه این ویروس کشنده، پرستاران با جان و دل از بیماران مراقبت می کردند. هر شب با ترس و نگرانی از مبتلا شدن خانواده به خانه می رویم و صبح روز بعد باید به کمک بیمارانی برویم که حتی خانواده هایشان هم نمی خواهند با آنها باشند. در سه ماه اول شیوع این ویروس، آمار مرگ و میر بسیار بالا بود و هیچ درمانی وجود نداشت.

روزهای سیاه کرونا بخشی از خاطرات تلخ ما شده است، اما خوشحالیم که این کابوس به پایان رسیده است و امروز تنها یک بیمار کرونا در بیمارستانی در بخشی که من هستم بستری شده است.

در انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا